maandag 30 september 2013

NK 10km Utrecht, een desillusie

Beste lezers,

Gisteren was het zo ver. Het Nederlands kampioenschap 10 kilometer te Utrecht. Na 8 weken specifieke trainingen voelde ik me er helemaal klaar voor.
Helaas had ik al wat last van mijn keel en was ik wat verkouden, het zou 18 graden worden met windkracht 5. Zeker geen optimale omstandigheden dus, maar ik ging uit van eigen kunnen en ik wist zeker dat ik mijn doel van 38 minuten zou behalen. 

Om half 11 vertrokken we richting Utrecht, eerst een uurtje in de auto en daarna nog een half uur in de tram en een stuk wandelen, heel gespannen dronk ik nog wat en luisterde ik muziek. Eenmaal aangekomen bij de start begon het warmlopen en we kwamen nog een kennis tegen die er ook ging lopen. 20 minuten voor de start deed ik nog mijn laatste rek oefeningen in het startvak om daarna tijdig mijn plek vooraan te verdedigen. Om me heen zag ik allemaal toplopers, Kenianen die slechts 27 a 28 minuten over de 10 doen, de inmiddels Nederlands kampioen Khalid Choukoud en ook nog mede-gems Bas Mekking. Vlak voor de start was er nog wat gedoe, we moesten 6 meter naar achteren zodat iedereen achter de startlijn kon staan, na minuten lang geduw stonden we inmiddels kop tegen kop de wachten op het startsignaal. Nog nooit heb ik zo'n drukke start meegemaakt. 
                                                   

In het begin van de wedstrijd moest ik mijn tempo vinden, de eerste kilometer ging iets te langzaam, vooral door het duwen en trekken en het lopen om mensen heen. Maar al vrij snel wist ik mijn beoogde tempo te vinden. Bij het 5 km punt stond de klok op 18.55, ik lag perfect op schema 38.00 en was tevreden, helaas kwam nu het 2e zwaardere stuk, met de wind op kop werd het al snel zwaarder en ik miste in alle hectiek ook nog de kilometer punten. De laatste 3 km waren het zwaarst, hier verloor ik tempo en de laatste kilometer kon ik niet meer, ik was helemaal kapot en de laatste 400 meter was een ramp, een eindsprint zat er dit keer niet in. Voor mij stopte de klok op 39.04. 64 Seconden boven mijn doel, wel een PR maar helemaal niet waar ik op gehoopt had, dat ik alles had gegeven was wel duidelijk aangezien ik na de finish wederom moest overgeven.
Ik heb zelfs tot op het moment dat ik dit schrijf nog last van mijn buik, ook slikken doet erg pijn. Het NK was dus een complete desillusie, volgende keer beter. Eerst maar eens een goed cross seizoen lopen.
Hier nog de link naar de persoonlijke video, hier kan je zien hoe ik langs het 5, 8.5 en 10 km punt kwam en meer.

Groet,

Ruben

Geen opmerkingen:

Een reactie posten